usb1.1

 Notebook ปรกติเมื่อก่อนจะใช้ชื่อ Laptop เพราะพวกนักธุรกิจรวยๆ งาน รัดตัว จะวางใช้บนตัก ตามเก้าอี้ แอร์พอร์ท  เครื่องบิน รถไฟ มันมีขนาดเท่ากระเป๋าเดินทาง  เป็นที่มาของชื่อ
 

  หลังๆ มีขนาดบาง และราคาถูกลง ความบางแต่ร้อนคนเลยนิยมวางใช้บนโต๊ะแทน และเปลี่ยนไปเรียกกันว่า notebook  แต่laptopที่ขนาดเล็ก จนน่าจะเรียกnotebookจริงๆ นั้นมีน้อยและราคามหาโหดมาก เหมาะกับคนที่มีอาชีพไม่เดินมากนัก และมีรถส่วนตัว แค่แบกจากรถไปออฟฟิต ไม่ใช่คนเดินเท้ากับรถโดยสาร

 

  PDAphone UMPC เครื่องคอมพิวเตอร์ขนาดฝ่ามือ ใช้กับนักธุรกิจที่ไม่ค่อยอยู่กับที่ ซึ่งNotebookอย่างเดียว ไม่เพียงพอ ต้องโอนงานระดับเล็กๆส่วนหนึ่ง มาใช้ตลอดเวลาบนมือถือจำพวกtext internet office pim(บริหารเวลา) มีความสามารถในการคำนวณงานระดับหนึ่ง สามารถควักออกจากกระเป๋า ใช้งานได้ในเวลาไม่กี่วิ  

 ตามที่ว่ามานี่ มีช่องว่างที่ชัดเจนระหว่าง notebook กับ PDAphone UMPC เพราะว่า notebookนั้น แม้จะเล็กลงมาก แต่ก็มีน้ำหนักสูง โดยเฉพาะเมื่อรวม หม้อแปลง และ กระเป๋าเข้าไป เรียกว่า เวลาเดินกันนี่ ไหล่ลากเลย คนไม่มีรถส่วนตัวเครียดครับ ต้องทนหลังขดแข็งเพียงเพื่องานระดับ text ธรรมดา  ครั้นจะไปซื้อ PDAphone จอก็เล็กมาก inputได้เร็วสุดยังช้ากว่ามือเขียน และถ้าใช้งานหนักแบทหมด ไม่สามาถโทรศัพท์ เข้าออกได้อีก  หลังจากมีคนอยากได้ แต่ไม่มีให้อยู่เกือบ10ปี ถึงมีคนกล้าทำออกมา

 

  Netbook ใช้ขนาดที่เล็กมากๆ จอประมาณครึ่งนึงของNotebook และ3เท่าของpdaphone    ใช้cpu ทุนต่ำแต่ประหยัดไฟ ที่เพียงพอแก่การทำงานทั่วไป โดยประหยัดแบทสุดๆ กลุ่มเป้าหมายคือ
  “กลุ่มคนที่ต้องการใช้PCติดตัวตลอดเวลา เพื่อทำงานทั่วๆไปด้วยแบทเตอรี่ตลอดวัน ในราคาที่สมเหตุสมผล” งานใหญ่ๆน่ะ ใช้เน็ตบุ้คเตรียมองค์ประกอบให้พร้อม แล้วกลับไปทำกับdesktopที่บ้านก็ได้นิครับ
  หลายๆคนกล่าวว่า netbook เป็นขยะเทคโนโลยี่ คนเหล่านี้ บริโภคเทคโนโลยี่ และไม่มองคนที่ต่างจนตนเลย คนจะซื้อNotebookเพื่อทำงานส่วนใหญ่ เขาต้องการทำงานเสปครที่ต่ำกว่า netbook ด้วยซ้ำ แต่เขาก็ถูกบังคับให้ซื้อcpuราคามหาแพงตัวล่าสุดตลอดเวลา เพราะตลาดจะไม่เก็บcpuรุ่นเก่าไว้ แย่งส่วนแบ่ง ตลาดแบบdesktop
  ส่วนปัญหาเรื่อง ขนาดหน้าจอ และ คียบอร์ดที่เล็กนั้น มันไม่ใช่ครับ ถ้าให้ netbook มีขนาดจอและคียยอร์ด เท่า notebook มันก็จะมีน้ำหนัก และขนาด ไม่ต่างกันเลย แล้วใครจะซื้อกันละครับ notebookเอง ย่อขนาดให้เล็กเท่าnetbook จอกับ คียบอร์ด มันก็จิ๋วเท่ากันล่ะครับ อย่างไรก็ตาม Netbookรุ่นหลังๆ พยายามดีไซด์ กันให้ แก้จุดอ่อนนี้ได้แล้วล่ะครับ

 

edit @ 29 Mar 2009 19:07:19 by USB1.1

อีเว้น amagami นี่ เด็ดจริงๆ ผมชอบมากเลย ไม่ว่าในแ่ง่ งานCG หรือว่า เนื้อหา มันดูเป็นเรื่องเป็นราวดี ไม่ใช่อีเว้น ประเภท แค่ยืนยิ้ม แล้วเปลี่ยนมุมกล้อง (ในkimikiss ผมว่า อีเว้น cgจืดไปนิดอ่ะนะ)

คาบเรียนเช้า เป็นวิชาว่ายน้ำ(เป็นเด็กประถมเราะ)             คามิคาเซะ ของญี่ปุ่น ยังคงศักด์สิทย์ ทุกภาค

  

่อ่ะฮ่ะ ท่าเดิมใช้กับเซ็นต์ไม่ได้เป็นหนที่สองหรอกเฟ้ย

รุ่นพี่คร้าบ เกมนี้ เรทแค่13คร้าบ เดี๋ยวโดนฟ้องร้องนะคร้าบ

edit @ 29 Mar 2009 19:08:44 by USB1.1

• อะยะซึจิ ทซึคะสะ
• ห้อง        2A
• ตำแหน่ง หัวหน้าห้อง
• เกิด        8 กันยายน
• ชอบ       เรียน สอบ อ่านหนังสือ
• เกลียด    แมลง สัตว์เลื้อยคลาน
• นักเรียนดีเด่น หัวหน้าห้องที่แอกทีฟ ผู้สมบูรณ์แบบในทุกๆเรื่อง เป็นคนที่มักจะถูกเรียกให้ช่วย(แม้แต่ ครู)
• ชอบอ่านหนังสือที่เงียบๆ เพื่อผ่อนคลายหลังจากงานหนัก

อีเว้นเพิ่มความยาวเกจ 
[d] 31,41 พักเช้า
[d] 33,42 พักเช้าอีเว้นบังคับ, ตอบคำถาม +2
[d] 33,38 จบวันที่ 2
[s] 31,50 พักเช้า อีเว้นบังคับ, ตอบคำถาม +2
[a] 38,43 พักเช้า ตอบคำถาม +2
[a] 39,42 พักเที่ยง +2
[n] 39,49 พักเที่ยง +2
[n] 39,50 พักเช้า +1
[n] 40,54 เลิกเรียน 2 Gauge +1
[s] 46,50 เลิกเรียน 2 Gauge +1
[s] 45,50 พักเช้า +1
[s] 45,51 พักเช้า +2

 อีเว้น ดาว  
[d] 32,42 พักเที่ยง
[s] 35,51 วันที่25พักเช้า อีเว้นบังคับ อีเว้นจำเป็นมาก
[a] 40,43 พักเช้า
[s] 49,52 เลิกเรียน 1

 อีเว้นตัดสินใจ

Lv3 [n] ??,?? พักเช้า attackทันทีจะเจอคำถาม"34+89+45+11+27"

1:198 ->

2:203 ->

3:206 →○ไม่เกิดอะไรขึ้น

ตัวเลือกสนทนา

 

 

อีเว้นเพิ่มเติม เมื่่อจบแล้่ว1รอบ suki

[d] 34,36 วันที่1-2 พักเช้า
[d] 35,36  วันที่2 พักเช้า

พอลองเล่นด้วยบทสรุบนี้ มันไม่สนุกเอาซะเลย เกมก็ง่ายมากอยู่แล้ว พอใช้hint พวกนี้ กลายเป็น มีเวลาว่างเหลือ ในเกมเพียบ ต้อง กดเร่งๆ ข้ามๆ จนเซ็ง  ตอนหลังก็เลยเล่นเองไม่ใช้มันซะ

ว่าไปคาแรกเตอร์ อะยะสุจิ นี่ ผมผิดคาดที่สุดในเกมนี้แฮะ เปิดตัวมาแบบ นางเอกสุดๆ พอกลางเกม เอ่อ.....

 แค่เข้าใจผิดว่า ความแตกเรื่องอดีตเท่านั่นแหละ เจ้แทบจะฆ่าปิดปาก

 

 

      เกมที่ออกหลายปีก่อน แต่เป็นเกมซีรีย truelove story เกมแรกที่ผมเล่นจริงๆจังๆ ต้องยอมรับว่าภาคแรกๆ ไม่สนใจจะเล่นเพราะว่า ใช้ภาษาเยอะมากในขณะที่เกมอื่น มันแค่เลือก3คำถาม กับ บริหารชีวิต แต่....

   หัวใจหลักเกินครึ่งของเกมคือการคุยกันยาวๆครับ มีหัวข้อมากกว่า24หัวข้อ ให้เลือกให้เหมาะกับคนและเวลา แถมยังมีเลเวลแต่ละหัวข้ออีก เลเวลไม่ถึงคุยไม่สนุกกั่กๆๆ  คนอ่อนภาษาเจอตรงนี้ปาทิ้งทันทีครับ... แต่ตอนนั้น มันเป็นตัวเลือกเดียว ในยุค ที่เกมจีบสาว เกือบจะสูญพันธ์อยู่แล้ว จึงพยายามเล่นควบกับโปรแกรมดิกjapan บนPDA กว่าจะจบหมด ก็ สาหัสเหมือนกัน เป็นเกมที่ ละเอียด และสนุกมาก คนละด้านกับโทคิเมคิแต่ ดีไม่แพ้กัน อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ ที่ชอบสุดคือการขยับ ใบหน้า ตา ปาก เปลี่ยนอารมณ์ไปมาตลอดเวลา เหมือนอนิเมชั่นเลย เป็นระดับเครื่อง128bitแท้ๆ คนละเรื่องกับ แข็งทั้งตัว ขยับปากมิบๆๆๆ ของtokimeki ที่เป็น8bit เลย หลังจากเครียส์เกมนี้100%(มั้ง) ผมก็อยากเล่นอีก จึงไปหาข้อมูลภาค4 บนps2 ที่ออกก่อนหน้าไปไม่กี่ปีมาดูครับ

กระอักกระอ่วมครับ สปอนเซอร์มันน้อยหรือไร (มันแย่กว่าตอน ps1อีกนี่หว่า) ตัดใจเลิกเล่นโดยละม่อมได้เลย

     ภาคsummer นี้ ตั้งแต่เห็น ภาพใน นิตยสารเมก้า ภาพมันถือว่าสวยมากๆเลย เพราะยุคนั้น คุ้นตากันแต่CGแบบอนิเมตัดเส้นดำๆหนาๆ ลงสีแฉดๆแบบ โทคิเมคิ แต่ภาพแนวนี้มันไม่ใช่มันละเอียด สวยงามกว่าคนละเรื่องกันเลย(ตอนเล่นจริงถึงได้เห็นอีกว่าภาพมันขยับปากกับหน้าได้ลื่นเหมือนอนิเมเลย)

    

ก็กะสุดขีดล่ะว่ายังไงก็ต้องเล่นให้ได้ ซึ่งยุคนั้นไม่มี bit ครับ เกมแนวนี้ไม่มีแผ่นปั้มป์ หนทางเดียว คือต้องถ่อดากหน้าไปร้านขายเกมแนวนี้โดยเฉพาะที่สะพานเหล็กเท่านั้น  ว่าแล้วก็เบิ่งรถจากมินบุรีเข้าไปเลย

 

    4ชม.ถึงที่หมาย(ยังไม่มีรถไฟไต้ดิน) ตอนซื้อคนขาย มองหน้าผมหัวจรดเท้าเลยครับ มองแล้วมองอีก  สาเหตุก็อย่างที่เคยกล่าวไว้ ในหัวข้อ renai game นั่นแหละครับ สายตาคนขาย ที่เปลี่ยนเรื่องไม่ผิดเป็นผิดได้ เป็นอีกสาเหตุที่เกมแนวนี้จำกัดวงแคบ (เรื่องราคาแผ่นไรท์ก็ด้วยนะ) กลับมาบ้านอีก4ชม. หมดแรงพอดี

เกมนี้พอร์ทลงมือถือด้วย เสียดายมากๆ ทำไมไม่ลง GBA ฟะ ทำกราฟิคได้ด้วยกว่านี้อีก

 

 -ยังไม่เสร็ด-

 

          เกมนี้ตั้งแต่ประกาศครั้งแรก ก็โฆษณาด้วยการเปิดตัวละครนางเอกทั้ง5 มาก่อนเลย เห็นภาพแล้วก็น่าตกใจ เพราะงานเนี้ยบกว่าตอนทำ kimikiss มากที่เด่นสุดคงจะเป็น รายละเอียดของเส้นผม ดำไสว ที่ดูหวือหวาไม่เหมือนใคร ภาพรวมๆ ออกเป็นแนว โทนดำเทา มากกว่าโทนแดงเหมือน kimi kiss และ truelove (เพราะในเกมเป็นช่วงหน้าหนาวด้วย) ประกอบไปด้วยตัวละคร หลัก 5 คน 

 

- อายาสึจิ ซึคาสะ หัวหน้าห้องอารมณ์ดี ที่ทำงานหนัก และชอบช่วยคนอื่น แถมเก่งทุกเรื่อง จนคุณครูยังเกรง เธอถูกใช้เป็นไอค่อนของเว็บหลัก และหีบห่อของเกม แต่ ภายในเกมดูไม่ค่อยมีรัศมีนางเอกเท่าคนอื่น จุดขาย อาจจะเป็นด้านมืดก็ได้

- ซากุราอิ ริโฮะโกะ เพื่อนกันตั้งแต่เด็ก โตมาด้วยกันเหมือนพี่น้องจึงไม่ถือเนื้อถือตัว อ่อนโยน แต่ค่อนข้างหลุดๆ ทำตัวฮาได้เสมอ คาแรกเตอร์ของเธอดูโพร่งกว่าคนอื่น เพราะไม่ได้ไส่เสื้อคลุมดำ แถมผมแดง เธอออกมาเมื่อไร เหมือนจอเปลี่ยน สีไปเลย เป็นคาแรกเตอร์เรียบๆง่ายๆ จนดูเหมือนของตายของกันและกันไปเลย เพราะรู้กันดี หัวข้อสนธนาของเธอจงมีไบ้ แทบทุกอัน - ทานามาจิ คาโอรุ ออกมาดห้าวๆ คิดไงพูดอย่างงั้น ถึงมือถึงเท้า ไม่ค่อยถือเนื้อถือตัว เป็นเพื่อนสนิดกันมาก ตั้งแต่ก่อนเริ่มเกมอยู่แล้ว - นาคาตะ ซาเอะ เพื่อนน้องสาว ที่ ทำตัวน่ารัก เขิญอายได้ตลอด - นานาซากิ ไอ รุ่นน้องนักกีฬา ที่นิ่ง สุขุม ระวังตัว เข้าใจยาก เธอเป็นคาแรกเตอร์ที่เราจะเดาสีของ หัวข้อสนธนาไม่ออกเลย ต้องสุ่มอย่างเดียว

- โมริชิมะ ฮารุกะ ราชินีที่ สังหารชายหนุ่ม โดยธรรมชาติ ดูจากโครงสร้างเนื้อหา+ดีไซด์ น่าจะเป็นนางเอกตัวจริง รุ่นพี่ปี3ผู้่เป็นสาวในฝันของชายทั้งโรงเรียน ที่ยากจะเข้าถึง แต่บังเอิญแจ๊กพอทนิสัยหลุดๆของเธอ เกิดมาสร้าง ปัญหาให้ตัวเอก แถมเธอถูกใจน้องสาวตัวเอกมากเวลาหวงพี่ชายมากๆ ทำให้จับพลัดจับพลูมาเกิดอีเว้นกันบ่อยๆ

คาแรกเตอร์ รอง  ส่วนที่ผมถูกใจจริงๆในคาแรกเตอร์รองภาคนี้ อย่างแรกคือ น้องสาวโทนผมดำ ที่เหมือนแมว เรียกพระเอก นี-นี่ (คล้ายๆคนจีนเรียกพี่สาวว่า เจ่เจ้ ล่ะมั้ง)และการนำ พวกนางเอกภาคเก่าๆมาใช้เป็นตัวประกอบ

ทะนะกะ ตัวละครลับเกม truelove story summer สาวธรรมดาๆ ตัวประกอบที่เดินไปทั่วเกม พอจบครบ เธอจะโผล่มาทักตัวเอกบ้าง ผ่านไป4ปี มีบทอีกครั้งก็ยังเป็นตัวประกอบเหมอืนเดิม 

รูริโกะ แม้เธอจะเปลี่ยนชื่อ และทรงผมเล็กน้อย แต่ผมจำไม่ผิด หน้า เสียง และ บุคลิกท่าทาง เธอคือนางเอกที่ดังสุดอีกคนของเกม truelove summer หัวหน้าชมรมคอม นะยู คาแรกเตอร์เธอ ฮารุฮิดีๆ(แต่เก่ากว่า)

-ยังไม่เสร็ด-

edit @ 26 Mar 2009 21:01:55 by USB1.1